Spil in de wijk 2025
Desireé van Deurse
Straatadvocaat Nederland
15-06-2025 / Heerlen
Eindelijk was het zover!
Na veel voorbereiding was het moment dan eindelijk daar: 12 juni. De dag dat de netwerkbijeenkomst van Spil in de wijk 2025 zou gaan plaats vinden.
Voorbereid met hoofdzakelijk onze ervaringen in het leven, gingen ik & mijn collega goedgemutst naar het centrum van gemeente Heerlen.
Voor Straatadvocaat Stanley was het in ieder geval een hele- halve wereldreis vanuit Leeuwarden.
Hoewel de NS voor geen meter spoorde & m’n collega strandde hier in het zuiden, zat het weer in ieder geval wel mee! Met de zon hadden we het echt getroffen!
Hét Limburgse netwerk voor beroepskrachten & vrijwilligers.
Sinds 2017 organiseert het Spil in de wijk netwerk aan diverse beroepskrachten & vrijwilligers de mogelijkheid om collega’s uit de provincie beter te leren kennen. En geeft de ruimte om kennis & ervaring met elkaar te delen.
Ook Stichting Straatadvocaat Nederland mocht dit jaar een bijdrage leveren.
Overheid ontmoet zorg, woningcorporaties treffen welzijnsorganisaties en het veiligheidsdomein legt verbinding met het onderwijs.
Hierdoor ontstaan niet alleen bijzondere samenwerkingen en kruisbestuiving, maar wordt met het delen van kennis en ervaring ook veel geld en tijd bespaard in het uitvoeren van gezamenlijke doelen.
Zie meer over SIDW op: www.spilindewijk.nl
Goodiebags & goede gesprekken
Wat zijn we toch eigenlijk allemaal goed verwend geworden door de organisatoren van Spil in de wijk 2025. Meteen in de ochtend werd ik warm ontvangen en stond er een hapje & drankje klaar. Ook kregen we de goedgevulde goodiebag in de handen gedrukt. Complimenten aan degenen die dat hebben samengesteld.
Daarna volgde de plenaire opening met Burgemeester Roel Wever die opkwam met wel een heel spectaculair nummer “living on a prayer” . In ieder geval een fantastische binnenkomer zo.
Niet veel later vergezelde Marc van Caldenberg (gedeputeerde van de Provincie Limburg) hem ook op het podium. Je kunt veel van onze politici vinden, maar dat praten voor een menigte gaat ze toch goed af. In tegenstelling tot deze Straatadvocaat, die al de hele week bloednerveus was.
De burgemeester probeerde mij nog wat te bemoedigen door te zeggen dat er niemand is die zoveel van mijn werk afweet als ikzelf. Dat is natuurlijk ook wel zo, maar mijn gespannen hoofd denkt er op zo’n moment toch anders over.
Gelukkig hadden ze wel allemaal humor en was iedereen supervriendelijk, dus was ik wel even afgeleid.
Plan de campagne in de kliko.
Raar maar waar: Mij moet je gewoon niet de ruimte geven om té lang over dingen na te denken. Spontaan & natuurlijk gaat ons nog altijd het beste af. PVA’s werken niet alleen voor onze cliënten niet, maar ook voor ons niet.
Doe een presentatie met je collega zeiden ze.. Dat is leuk zeiden ze..
Die mensen hebben vást niet een Stanley als collega! Want naast dat ie hartstikke leuk is, is ie ook vooral stronteigenwijs & onberekenbaar.
Naast dat wij good cop – bad cop zijn, zijn we ook neuroot & chaoot. Dus ik had een schitterend plan, en dan heb je een collega die zich daar voor geen meter aan houd. Dat levert dan vervolgens een heel interessante 7 energieke presentatie op. We zijn in ieder geval authentiek en spontaan.
En precies dat maakt ook ons ook zo goed in ons werk met de meest complexe mensen. Wij durven buiten de lijntjes te kleuren en gaan er vol voor. Omdat wij ons realiseren dat een mens niet te vangen is in een plan van aanpak dat vooraf in zesvoud moet worden goedgekeurd.
Vastgelopen processen, menselijk lijden.
We hadden voorbeelden te over van casussen waarin wij als straatadvocaten van betekenis zijn, denk aan het herplaatsen van dieren, indienen bezwaarschriften, bemiddelen tussen hulpverleningsorganisaties & cliënten enz. enz.
Maar ze hebben als gemeenschappelijke deler, dat processen vastlopen op het moment dat de reguliere hulpverlening handelingsverlegen word. Zoals dikwijls aan de hand is bij jeugdzorg gerelateerde zaken. Stel je bijvoorbeeld voor: een vader & moeder zijn het niet eens met elkaar en komen lijnrecht tegenover elkaar te staan. Ofschoon er ee vonnis over omgang ligt, besluit toch één van de partijen zich er niet meer aan te gaan houden.
Waarop de andere partij niet anders meer kan dan een officiële procedure te starten om die omgang te hervatten. Precies in de tussenliggende periode totdat er een zitting is, is hulp het meest cruciaal. En laat dat nou het moment zijn dat al die duur betaalde professionals een “afwachtende houding” aannemen, want “kaders”
Wij hebben in onze presentatie benoemd dat wij best begrijpen waarom zo’n instantie dat doet, maar ook zonder er doekjes om te winden verteld dat de mensen hier precies niets aan hebben. Sterker nog het conflict word door een totaalgebrek aan ondersteuning alleen maar groter. En onderaan de streep hebben we dan letterlijk het “kind van de rekening” Zo kunnen we ons systeem toch nooit bedoeld hebben?
Grijze gebieden, bomvol emoties.
En precies in die grijze gebieden, waar de keiharde gaten vallen in het systeem en de welkbekende familiedrama’s ontstaan, dáár bewegen wij ons.
Dat word ons natuurlijk beslist niet altijd in dank afgenomen. Maar wij doen het toch, want het is nou eenmaal nodig. Iemand moet opkomen voor de mensen die op deze manier door het beleid aan hun lot worden overgelaten. En eerlijk is eerlijk: wij zijn er ook niet om vriendjes te maken. Wij zijn er om onze cliënten hun belangen te verdedigen en doen dat voor 200%.
Wij zijn rauw, onorthodox en niet bang om moeilijke vragen te stellen. Van weerstand zijn wij niet onder de indruk. Wij zij een unieke combinatie die kennis & ervaring combineren in het werkveld. Een werkveld dat soms meer lijkt op een mijnenveld.
Zoals mijn collega heel mooi uitlegde hebben wij vaak niet alleen te maken met cliëntgedrag, maar vertonen de grote organisaties die een machtspositie hebben ten opzichte van onze cliënten óók vaak cliëntgedrag.
Onze gepassioneerde manier van stevige argumenten aanvoeren maakt dat wij in de meest complexe casussen het verschil kunnen maken. En daar zijn wij trots op!
Interessante sessies
Naast onszelf voorstellen, heb ik ook mogen deelnemen aan een aantal interessante sessies. Zo heb ik mogen kennismaken met het helpcenter in Heerlen. Fantastische mensen die op laagdrempelige wijze hulp bieden aan mensen en daarvoor diverse hulpvormen onder één dak heeft.
Wat deze organisatie extra bijzonder maakt, is dat zij haar oorsprong vind in de pijn van een individu. In dit geval een oud politieagent, Maarten Thomassen, die zelf tijdens zijn werk PTSS opliep in een tijd at dit nog niet erkend werd. Vervolgens liep hij tegen veel onbegrip aan, maar heeft hij zijn pijn weten om te zetten in een constructieve manier waarbij het hervinden van “zingeving” in het leven voorop staat.
Ook zijn we aangeschoven bij de sessie van JENS. Waarbij vooral heel erg duidelijk werd dat zij een heldere missie hebben, namelijk alleen professionele hulp inzetten wanneer het echt niet anders kan. Er worden de juiste vragen gesteld & gezocht naar kracht in het eigen netwerk.
Een visie waarin wij ons kunnen vinden. Het was dan ook heel fijn om te horen dat we het toch eigenlijk wel over een hoop zaken eens zijn. Zoals bijvoorbeeld het thema thuiszitters onder de scholieren.
Dankwoord aan de ondernemers van Heerlen
De organisatie c.q. het kernteam van SIDW heeft een schitterende dag georganiseerd voor ons allemaal. Maar wat ons betreft mag er ook absoluut wel een klein woord van dank uit naar de ondernemers van Heerlen die hiervoor hun deuren geopend hebben.
Het was onwijs leuk om o.a. onze café’s in Heerlen eens op een andere manier te leren kennen. Wat een schitterende locaties hebben jullie!
Als afsluiter de netwerkborrel!
Als we moeten kiezen, dan was dit toch echt het allermooist. We hebben veel mooie mensen ontmoet & leuke interessante gesprekken gevoerd met elkaar. Waar ook vast wel weer de nodige vervolgen uit voort komen.
We hadden de grootste lol samen met de interviewer die daar rond hobbelde en ons een microfoon in onze giechel drukte. Saillant detail : nog geen 10 minuten ervoor zei ik nog voor de grap dat je mij met m’n zenuwen beter gewoon een microfoon onder mijn neus houd en dan begin ik er wel op los te kletsen. Dat gaat helemaal vanzelf. En gezien mijn collega ook een kletskous is, was dit dubbel pret. We zijn dan ook stiekem best benieuwd hoe het eruit gerold komt straks.
Tot slot werd mijn collega door Woonpunt verblijd met een speelgoedpakketje. Okee, wel pas nadat een medewerkster de bal waarmee Stanley al de hele tijd stond te spelen uit zijn handen griste. En ik daarop uitlegde dat ze daarmee mijn arme collega weer opnieuw een jeugdtrauma bezorgde. Toen besloot de medewerkster dat zij toch wel werkte voor een SOCIALE verhuurder, dus dit moest natuurlijk wel even gecorrigeerd he! Dus Stanley ging naar huis met een berg leuke gadgets voor in z’n museum in Leeuwarden.
Resumerend hebben wij ons kostelijk vermaakt met veel nostalgie (zo zaten we op een grasveld met roeptoeter, precies zoals Stanley mij 5 jaar geleden ooit gevonden heeft in Den Haag) én mooie nieuwe herinneringen. Op zulke momenten kom je altijd weer tot het besef van hoe ver we eigenlijk gekomen zijn. En we gaan de komende jaren nog véél verder komen!
Wie weet komen we volgend jaar wel weer meedoen! We hebben in ieder geval genoten van deze mooie dag!
Alle rechten voorbehouden© 2025 Stanley ter Haar Desireé van Deurse